In de strip ‘De lijnen die mijn lichaam tekenen’ zien we angst door de ogen van een kind – en daar word je stil van

Het autobiografische verhaal van Mansoureh Kamari (Teheran, 1986) begint als ze als negenjarig meisje verrukt kijkt naar hoe haar moeder de hoofddoek naait voor Jashn-e taklif, de ceremonie die de overgang van meisje naar vrouw markeert. Voor de volledigheid somt ze die nog eens op: verboden te lachen, verboden om je te kleden zoals je wilt en om vrij over straat te lopen, verboden om deel te nemen aan sportactiviteiten, te zingen of te dansen in het openbaar. De vergelijking met die andere strip over een meisje dat opgroeit in Iran dringt zich op: in Persepolis van Marjane Satrapi, een onbetwiste stripklassieker uit 2001 die later verfilmd werd, komen dezelfde thema’s aan bod, al kiest Satrapi voor het perspectief van een kind en kijkt Kamari juist als volwassene terug op haar jeugd.

Author: Stefan Nieuwenhuis Strips Profiel Stefan Nieuwenhuis

---