In Alba de Cespédes’ zinderende debuutroman fungeert een vriendinnengroep als een vagevuur van verlangen

Ze definieert de verborgen rouw van een vrouw om haar heimelijke minnaar door het krantenartikel over zijn dood te situeren onder „het bericht dat de Amerikaanse actrice Jeannette MacDonald in Italië was aangekomen.” De „rauwe herinnering” aan een verkrachting duidt ze aan met: „Voorzichtig stond ze op en ging het raam open doen.” Een zinnetje als een scheermes. In elk van de twee eerder vertaalde romans van De Céspedes, Verboden Schrift (1952) en Zoals zij het ziet (1949), zagen we haar zorgvuldig een vrouw uitbenen die dubbelklapt onder de benepen moraal van haar omgeving. Haar eersteling Niemand kan terug (1938) is ronduit onbesuisd, een schelmenroman en een ideeënroman ineen, niet met één vrouw in de hoofdrol maar met een stel studentes in een kloosterinternaat in Rome, plus de twee nonnen die hen onder controle moeten houden.

Author: Joyce Roodnat Profiel Joyce Roodnat

---