De ordinaire banaliteit van het kwaad is in Oekraïne deze winter ijziger dan tevoren

Maar wat Rusland wel kan – en wat het blijft doordrijven met het cynisme van een bloeddorstig roofdier – is het oorlogsgeweld keer op keer verplaatsen van de gevechtszones naar de woningen van gewone burgers, wier dierbaren op dit eigenste ogenblik het recht van elke Oekraïner om zich thuis te voelen in Oekraïne aan het front verdedigen; wat van deze oorlog een regelrechte genocide tegen ongewapende mensen maakt. Buurtbewoners beginnen chatgroepen voor hun flatgebouw of hun wijk, om kennissen en volstrekte onbekenden uit te nodigen om bij hen te komen douchen, zich op te warmen of op afstand te werken op de momenten dat er water, warmte en elektriciteit beschikbaar is – een paar uur later of de dag erop kan dat misschien niet meer, want door Rusland is de beschaving een soort loterij of roulettespel geworden. Mensen bieden elkaar aan om planten en huisdieren in huis te nemen, zodat ze niet van de kou zouden doodgaan, ze wisselen overlevingstips voor deze onmenselijke omstandigheden uit, schenken warme kleren aan wie die dringender nodig heeft, of ze kopen elektrische voetwarmers (die tot 2026 vooral voor de soldaten aan het front werden aangekocht) voor anderen die daar het geld niet voor hebben.

Author: Ija Kiva

---